BIESZCZADY

Bieszczady są najbardziej peryferyjną grupą górską w Polsce, zajmując jej południowo-wschodni, trudno dostępny kraniec. Mimo to cieszą się du­żą. popularnością i są odwiedzane znacznie liczniej, niżby to wynikało z ich oddalenia’i słabego zagospodarowania. Przyczynami tego są: orygi­nalna piękność Bieszczadów, ich pierwotna przyroda, względna bezludność i pewna moda. Przed-wojną popularność Bieszczadów była znacznie mniejsza, były one gęsto zaludnione i zagospodarowane rolniczo. W. trakcie walk z ban­dami UPA w latach 1944—1947 większość osiedli spłonęła, a ludność zo­stała przesiedlona. Po niektórych wsiach pozostały tylko samotne domy lub cerkiewki.

WZBOGACONY SZLAK

Te zabytki wyznaczają krajoznawczy Szlak Pia­stowski, wzbogacony o zrekonstruowane dawne zagrody wiejskie oraz wia­traki.   Przedłużeniem Pojezierza Gnieźnieńskiego ku północy jest małe Po­jezierze Chodzieskie w woj. pilskim. Odznacza się ono wieloma pięknymi, położonymi wśród lasów jeziorami,- a także urozmaiconą rzeźbą, terenu zwłaszcza w okolicy Chodzieży. Jest jednak mało spopularyzowane.! słabo turystycznie zagospodarowane. Nieliczne obiekty wypoczynkowe skupiają się w Chodzieży, Wągrowcu i okolicy Rogoźna.Na wschód od Pojezierza Gnieźnieńskiego rozciąga się najbardziej bezleś­na część Pojezierza Wielkopolskiego: Równina Inowrocławska i Pojezie­rze Kujawskie. Są to rejony mało atrakcyjne dla wypoczynku..